Narodowe Czytanie i święto Komisji Edukacji Narodowej

W czwartek 13 października w murach Zespołu Szkół Nr 1 uroczyście obchodziliśmy Dzień Komisji Edukacji Narodowej uświetniony występami młodzieży w ramach 11. odsłony Narodowego Czytania. Przedstawiciele Samorządu Uczniowskiego (Damian Orłowski, Oliwia Szczepanik, Kamil Przydatek) podziękowali nauczycielom za ich codzienny trud związany z pracą dydaktyczną; cierpliwość, wyrozumiałość i serdeczność… Podziękowaniom towarzyszyły życzenia i kwiaty.

Następnie rozpoczęła się prezentacja  talentów uczniów, biorących czynny udział w zapoczątkowanej w 2012 roku ogólnopolskiej akcji Narodowego Czytania, wobec której nasza szkoła nie została obojętna. Nawet okres pandemii nie okazał się przeszkodą, o czym świadczą nagrane w 2020 i 2021 roku filmiki. Czytaliśmy już Przedwiośnie Stefana Żeromskiego, nowele i opowiadania pozytywizmu i Młodej Polski, Balladynę Juliusza Słowackiego, Moralność pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej.  W tym roku w  dwusetną rocznicę wydania czytane były Ballady i romanse Adama Mickiewicza, które zrewolucjonizowały literaturę polską i zapoczątkowały epokę romantyzmu. Młodzieńcze, a jednocześnie bardzo dojrzałe wiersze, okazały się przełomowe i dziś trudno sobie wyobrazić dzieje naszej literatury bez nich. Romantyczność, Świtezianka, Pani Twardowska czy Powrót taty od dziesiątków lat łączą pokolenia Polaków. Zachwycają miłosnymi perypetiami bohaterów wywodzących się w większości z prostego ludu, magią, fantastyką, nastrojowością oraz ponadczasowymi prawdami moralnymi, z których wynika, że dobro zwycięża, a zło będzie ukarane. Warto więc pamiętać, podejmując jakieś działania, decyzje czy wypowiadając słowa, że karma wraca…

Jako pierwsza zaprezentowana została Romantyczność, nazywana balladą programową, a ukazująca miłość Karusi do Jaśka, jej rozpacz i tęsknotę oraz reakcję prostego ludu, narratora i Starca.

W tej balladzie wystąpili: Oliwia Szczepańska, Oliwia Szczerba, które po raz czwarty czynnie uczestniczą w czytaniu, przekazując pałeczkę młodszym koleżankom i kolegom, oraz Mateusz Pronobis z klasy Iwz.

Świtezianka to historia miłości, niewierności i poniesionej kary. Niech będzie przestrogą również w naszych czasach.

W role bohaterów wcielili się: Kinga Lipka, Julia Wielgus, Kacper Krakowiak z klasy Id.

O sprycie i przebiegłości słynnego Twardowskiego przypomniały: Justyna Jedlikowska, Aleksandra Sieczka i Julia Pyda z klasy Id.

Każdy, kto przyniósł swój prywatny tomik poezji Adama Mickiewicza, otrzymał pamiątkowy stempel wydany przez Kancelarię Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Uroczystość przygotowały:  Anna Czuba i Małgorzata Pękalska oraz opiekun Samorządu Uczniowskiego – Dorota Mazan.

21 lutego – Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego

Język jest nie tylko składnikiem kultury narodu, ale zarazem najlepszym odbiciem tej kultury. W języku jak w zwierciadle odbijają się doświadczenia społeczne jednostki i narodu.

                                                                                                            Piotr Bąk

Nie miecz, nie tarcz – bronią języka,
Lecz – arcydzieła.

                                                                                                                                                                      Cyprian Kamil Norwid 

Jakie rozkosze, jakie rozkosze!

Umieć wypisać słowo po słowie,

Co marzę w myślach, co w sercu noszę

Karta zrozumie, pióro wypowie.

                                                                                Władysław Syrokomla       

O mowo polska, ty czujny odzewie serdecznych żalów, utrwalony w śpiewie.

                                                                                      Stanisław Wyspiański

Tyś nasza twierdza, tarcza, opieka i obrona.

Ojczysta święta mowo, bądź z serca pozdrowiona!

                                              Leopold Staff           

Językowy obraz świata to obraz rzeczywistości utrwalony w języku

 i niejako narzucony lub sugerowany użytkownikom, podlegający

weryfikacji na drodze obserwacji kontrolnych i (…) refleksji, nie jest

odbiciem obrazu świata, lecz jego interpretacją, a po części kreacją.

Chodzi mi o to, aby język giętki wypowiedział wszystko,

co pomyśli głowa.

A czasem był jak piorun prędki jasny prędki,

A czasem smutny jako pieśń stepowa,

A czasem jako skarga nimfy miętki,

A czasem piękny jak aniołów mowa…

                                                                           Juliusz Słowacki